037

   Er is misschien een raamverhaal, een zijn
waarin haar lichaam vast staat als een feit,
beweging in Platoons verband, een schijn
waardoor men zin kan zien, die zeldzaamheid,
dat woord & daad nog rijmen in de tijd?
  Al brandt in mij de wellust van de zon,
zo'n verhaal stuikt in nog vóór 't begon.
  Maar kom ik t'rug als rups in haar cocon,
die zich tot vlinder in haar hoofd ontspon:
ongehoord gefladder op de Helicon.