067

   Er zijn al catacomben van voltooid,
ik tel het graven af, de geschiedenis
ontplooid, het stutten van gemis, een ooit
Dat gang werd, loop in de gevangenis 
van onze leer, het geloof dat ik mis.
   Of wereldlijk het lijfelijk verband:
de zee voor ons, het brede Noordzeestrand,
zij is een schelp, haar lichaam zachte kalk,
ik treed uit haar & oog zacht in haar hand,
spiraal in de taal, bij haar wordt het balk!