Lees mij

1024px-lais_of_corinth_by_hans_holbein_the_younger

LAIS is ‘speculatieve’ poëzie. Denk aan Whitehead voor een analoge term in de filosofie. Of, als het echt moet, aan het speculatief materialisme.

Als NKdeE CR&D proces onderzoekt het wat er gebeurt met de input (Scève) in een jarenlange onderwerping van een hedendaags schrijfproces daaraan. Hoe ga je als auteur om met het onmogelijke, het (schijnbare ?) anachronisme, hoe reageren lezers op neo-Petrarkistische impulsen?

Het proces is nu in een tweede fase. Gedurende de eerste fase was het algoritme ruwweg ‘prult ewa aan met de vorm en inhoud van de Dèlie’ (2011-2016).
In de tweede fase wordt de output daarvan de input voor het programma, dat uiteraard ondertussen zelf geupdated is. In deze fase worden emergente configuraties van betekenis(sen) uit de eerste fase op levensvatbaarheid getest.

En, ja, tja :er wordt heel erg tentatief onderzocht of die configuraties kunnen worden gecodeerd op een bruikbare manier voor de generatie van machinale output. Stel u voor: geen tientallen dizaines per maand maar per seconde.

Hihi.

De strakke vorm van het dizain is natuurlijk op zich al erg geschikt voor machinale output, maar we kunnen gezien de gangbare poetica van de huidige geldruimte moeilijk het ‘poëtische’ karakter van de tekst enkel laten afhangen van formele karakteristieken.
Maar als vertrekpunt is het dizain voor onze op winst beluste Griekse Schone allicht ‘goed voor de commerce’.

Advertenties