de vier stadia

Net als in de Délie, ook een werk van jaren waar je sporen van het leven van Maurice Scève kan lezen, zonder dat daar een verantwoording van mogelijk is, net als in die tekst kan je in LAIS een brokkelige verhaallijn bespeuren.

Voorlopig worden de dizains nog in chronologische volgorde van ontstaan toegevoegd, met voorlopige volgnummers, maar het is de bedoeling dat de teksten uiteindelijk in min of meer samenhangende reeksen van negen terechtkomen.

Een hulpmiddel om die samenhang te verwezenlijken zijn de ‘tags’ die aan elk gedicht nu worden toegekend. Ik weet niet hoe Scève tot zijn series kwam (stapelkens van manuscripten maken? het klinkt gek, maar ik ben ervan overtuigd dat je bij een voorstelling van dat ‘redactieproces’ moet pogen ietwat realistisch te zijn. Vandaar dat ik lovenswaardige en ongetwijfeld enorm erudiete pogingen om getallensymboliek in  het werk van Scève te lezen nogal euh, loemp vind. Maar soit), hier gebruik ik die mogelijkheid van de WordPress CM-soft om wat orde in de zaak te krijgen.

Opvallend daarbij zijn voor de argeloze voorbijganger hier misschien de cijfertjes. -1,0,1 en 2. Een echte FUQ-vraag (Frequently Unasked  Questions)! Het verloop van het verhaal in LAIS is niet lineair (begin en toen en toen en…en toen en einde) maar cyclisch. In de cyclus zijn er vier stadia, die elkaar opvolgen in deze, voor mij vanzelfsprekende volgorde:

  • -1: het toppunt van de erotische Ellende. Inferno. Doem en eeuwige verdoemenis.De ik-figuur is een getormenteerde, beleeft de hel van het gemis, de geliefde is één en al pijnlijke herinnering, de situatie is volslagen uitzichtloos, als er een raam zat in de tekst zou iedereen eruit springen
  • 0: business as usual. De wereld is de wereld is de wereld en draait op geld en nijd en de planeet gaat langzaam maar zeker en elke dag sneller naar de vaantjes. De geliefde is een afwezige, een mooie herinnering tussen de dagelijkse kommer en kwel. De ik-figuur is van vlees en bloed zoals u en ik en beleeft zijn umwelt als ‘normaal’.
  • 1: de verleiding, de inslaande passie, het lonken van de verlossing. De ik-figuur is uit zijn lood geslagen, zwalpt op de zee van intense emoties en de geliefde verschijnt als een weliswaar aardse en lijflijke maar toch tot exuberante gevoelens inspirerende schoonheid.
  • 2: extase. De ik-figuur leeft met zijn geliefde in een andere wereld, hebben al het bekende achter zich gelaten. Tof, maar het kan elk moment omslaan in een nieuwe portie -1….

Waartoe het onafgebroken doorlopen van deze stadia leidt, is voor mij net als voor u een raadsel. Waarschijnlijk nergens toe, het is nu eenmaal literatuur…

Advertenties