058

   Zoals wij samen lagen toen, zo hoor
ik haar, ritme van haar adem als een lied
dat wil beginnen. Kom & zie & hoor:
een lelie teert op een vijver verdriet,
het lied is van haar & zij is er niet.
   Zo ook is mijn leed er altijd geweest,
het eind is onmisbaar deel van het feest.
Maar de tol op de grond staat hier nu stil:
rond haar draait de wereld zolang jij leest,
zij is de engel die schrijft wat ik wil.